Naukowcy: Aby zwalczyć COVID-19, należy zająć się pułapkami behawioralnymi

Naukowcy: Aby zwalczyć COVID-19, należy zająć się pułapkami behawioralnymi

Dodano: 
Kobieta przy oknie
Kobieta przy oknie / Źródło: Unsplash / Daria Nepriakhina
W komentarzu do The Lancet badacze z Princeton University i Sunnybrook Research Institute dokonali przeglądu ośmiu pułapek behawioralnych, które wpływają na pandemię koronawirusa. Wśród zagadnień, które wyszczególniają naukowcy, są wspólne cechy ludzkie: lęk przed nieznanym, osobiste zawstydzenie i uprzedzenia.

Podczas każdego kryzysu należy podejmować decyzje, wymagające skrajnego rozsądku i niepewności. Pandemia COVID-19 nie jest inna.

W komentarzu do The Lancet badacze z Princeton University i Sunnybrook Research Institute dokonali przeglądu ośmiu pułapek behawioralnych, które podważają te osądy.

Współautorzy sugerują, że świadomość tych pułapek może pomóc w zachowaniu zmian, potrzebnych do walki z pandemią COVID-19. Oferują również rozwiązania.

„Po silnych początkowych reakcjach na tak trudny czas, świadomość osądów może pomóc w utrzymaniu właściwego kierunku” – powiedział Eldar Shafir, profesor nauk o zachowaniu i polityce publicznej

Osiem pułapek i rozwiązań, które wskazują naukowcy:

  1. Strach przed nieznanym. Zagrożenia takie jak COVID-19 są tajemnicze, ponieważ są nieznane, ale pierwotna tajemnica wkrótce znika. Powtarzane przypomnienia związane z sytuacją są ważne, aby uniknąć dezinformacji.
  2. Zawstydzenie osobiste. Aby zmniejszyć rozprzestrzenianie się , zachęca się ludzi do angażowania się w pewne zachowania, takie jak nie dotykanie twarzy, ale ludzie robią to odruchowo. Niektórzy mogą postrzegać wpadki jako osobistą porażkę. Liderzy opinii mogą wyróżnić jednego z wielu celebrytów, którzy pozytywnie sprawdzili się jako sposób na złagodzenie piętna. Władze powinny również poinformować, że chwilowe uchybienia są naturalne, a następnie powrócić do najlepszych zachowań.
  3. Zaniedbanie innych sfer i bagatelizowanie ryzyka. Wielu jest tak pochłoniętych przez COVID-19, że mogą zaniedbywać sen, ćwiczenia lub towarzystwo innych osób. Dlatego klinicyści powinni doradzać swoim pacjentom, jak uchronić się przed innymi schorzeniami i dolegliwościami, także natury psychicznej.
  4. Niewidoczne choroby. Dystans społeczny i izolacja mogą potencjalnie zaostrzyć przewlekłe zaburzenie psychiczne. Uzasadniona jest zwiększona opieka psychiczna i komunikacja wspierająca zdrowe środowisko domowe.
  5. Brak wyraźnej informacji zwrotnej. Opóźnienia związane z COVID-19 – okres inkubacji, interwencja i wyniki badań – powodują niepokojące emocje i uczucia. Władze powinny zalecać ostrożność przed działaniem na podstawie codziennych raportów epidemiologicznych, takich jak chwilowe spadki lub nagłe wzrosty, ponieważ losowa zmienność może być mylona z prawdziwym trendem.
  6. Obciążenie statusu quo obfituje. Ludzie chcą zachować normalność podczas kryzysu, ale chwilowe drżenie statusu quo jest okazją do ponownego skupienia się i spojrzenia na wszystko od nowa. Po zmniejszeniu początkowej gotowości dyrektorzy placówek medycznych i szpitali mogą ponownie zastanowić się, w jaki sposób klinicyści dostosowują się do nowych form telemedycyny. Bardziej radykalna sugestia, piszą współautorzy, ponownie analizuje szersze debaty polityczne na temat tego, czy narody bez powszechnej opieki zdrowotnej mogą wrócić do nowej normy.
  7. Ugruntowane normy społeczne. Ludzkie zachowanie jest kształtowane przez normy, takie jak uścisk dłoni, przytulanie i inne formy ludzkiego kontaktu, a normy te nie są łatwe do zmiany. Hasła, obrazy i inne przypomnienia mogą ułatwić wprowadzanie niezbędnych zmian. Lekarze i pielęgniarki powinni modelować właściwe zachowania, a także mogą rozpowszechniać informacje, ponieważ są wzorem do naśladowania dla pacjentów.
  8. Uprzedzenie z perspektywy czasu. Kiedy ustąpi, uprzedzenia z perspektywy czasu doprowadzą do karania władz medycznych, które mogły zareagować nadmiernie lub zbyt słabo. Nierówny podział spraw w poszczególnych krajach i między nimi doprowadzi do powstania zarzutów nierówności i niesprawiedliwości. Niektóre krytyki będą słuszne i uzasadnione, ale dynamiczne i sprzeczne dane mogą utrudnić ustalenie, co dokładnie było znane w jakim czasie i jak inaczej sprawy by się potoczyły. Zbiorowa mentalność, w której wszyscy jesteśmy razem, może okazać się trudna, ale bardzo przydatna.
Opracowała i tłumaczyła:
Źródło: EurekAlert

Czytaj także

 0