Objawy insulinooporności – 8 sygnałów, których nie wolno ignorować

Objawy insulinooporności – 8 sygnałów, których nie wolno ignorować

Dodano: 
Odchudzanie
Odchudzanie / Źródło: Unsplash / i yunmai
Objawy insulinooporności mogą być bardzo subtelne, przez co łatwo je zignorować lub zwalić na zupełnie inną chorobę lub dolegliwość. Niestety, nieleczona insulinooporność jest bardzo niebezpieczna. Dowiedz się, których sygnałów nie wolno ignorować.

Insulinooporność oznacza zmniejszoną wrażliwość na insulinę – bardzo ważny hormon, który odpowiada za regulację poziomu cukru we krwi. Żywność jest rozkładana na glukozę (cukier) w organizmie, a następnie insulina (hormon wydzielany przez trzustkę) transportuje i ułatwia jej wykorzystanie jako energii w komórkach. Z kilkoma potencjalnymi przyczynowymi czynnikami, czasami nie wytwarza się wystarczająca ilość insuliny lub komórki nie reagują na nią. Cukrzyca to stan, w którym cukier gromadzi się we krwi, a nie jest spalany jako paliwo.

Insulinooporność może prowadzić do rozwoju cukrzycy typu 2, a także chorób układu sercowo-naczyniowego czy niealkoholowego stłuszczenia wątroby. Zalicza się ją do tzw. zespołu metabolicznego. Przyczyn insulinooporności może być wiele. Może mieć podłoże genetyczne, być wynikiem nierównowagi hormonalnej, a także skutkiem nadwagi, ponieważ nadmiar komórek tłuszczowych upośledza zdolność reagowania na insulinę.

Oporność początkowo powoduje, że trzustka po prostu wydziela więcej insuliny, aby utrzymać bezpieczny poziom glukozy we krwi i utrzymać wysoki poziom cukru we krwi na dystans. Oporności na insulinę mogą w końcu towarzyszyć utrzymujące się wyższe poziomy glukozy (przedcukrzycowej), a następnie utrzymująca się hiperglikemia cukrzycy typu 2.

Insulinooporność – objawy

Insulinooporność może rozwijać się bardzo długo, nie dając żadnych, szczególnych objawów lub dając takie, które łatwo zbagatelizować lub powiązać z inną chorobą lub dolegliwością. Ponieważ insulinooporność często towarzyszy np. nadwadze, objawy mogą się maskować.

  • Mgła mózgowa. Kiedy komórki mózgowe nie są w stanie wchłonąć pożywienia, ich funkcja jest zmniejszona, co powoduje mgłę mózgową, obniżenie funkcji poznawczych i problemy z pamięcią.
  • Wysoki poziom cholesterolu. Insulinooporność wiąże się ze zwiększonym poziomem cholesterolu LDL (i obniżonego HDL, dużej gęstości lipoprotein). Cholesterol jest syntetyzowany szybciej, ale nie jest odpowiednio absorbowany przez komórki, gdy poziom cukru we krwi jest wysoki.
  • Ciągły głód. Leptyna i insulina działają przeciwstawnie i wzajemnie się regulują. Gdy insulina wzrasta, leptyna zmniejsza się i na odwrót. Jeśli zachodzi brak równowagi z insuliną lub komórki stają się odporne na to, produkcja leptyny może się zmniejszyć i wystąpić głód. Leptyna jest hormonem wytwarzanym w tkance tłuszczowej, który m.in. reguluje apetyt.
  • Nadciśnienie. Po zmniejszeniu wchłaniania insuliny dochodzi do wchłaniania soli przez nerki, co skutkuje wzrostem poziomu sodu i wynikającym z tego nadciśnieniem.
  • Ciemnienie skóry – zwłaszcza na karku, pod pachami, na łokciach i kolanach.
  • Przyrost masy ciała, odkładanie się tkanki tłuszczowej w obrębie talii i problemy z odchudzaniem.
  • Zmienne nastroje, z przewagą stanów depresyjnych.
  • Przewlekłe zmęczenie.

Czytaj także:
Dowiedz się, czy grozi ci udar

/ Źródło: Daily Health Post/Health Line/Medical News Today

Czytaj także