Hipokryta? Kim tak właściwie jest i jak z nim żyć?

Hipokryta? Kim tak właściwie jest i jak z nim żyć?

Dodano: 
Hipokryta
Hipokryta / Źródło: Pixabay / mohamedmatar
Hipokryta: kto to taki, jaka jest jego definicja? To osoba, która w swoim przekonaniu nie ma sobie nic do zarzucenia, a w przekonaniu innych – wręcz przeciwnie.

Hipokryta jest terminem często powtarzanym w mediach, zwłaszcza w programach poświęconych psychologii, relacjom w związku. Życie z hipokrytą do najłatwiejszych bowiem nie należy. Bo kto to tak właściwie jest?

Hipokryta: jaka jest jego definicja?

Spójrzmy na definicję słownikową, a konkretnie zajrzyjmy do Słownika Języka Polskiego. Zawarta w nim definicja opisuje hipokrytę jako „człowieka skrywającego prawdziwe myśli i uczucia, po to, by przedstawić się w lepszym świetle”. Synonimami hipokryty są natomiast: obłudnik, kłamca, dwulicowiec i faryzeusz.

Czym ta hipokryzja danej osoby może się objawiać w życiu codziennym? Na przykład znajomy, poproszony o udział w zbiórce charytatywnej mówi ci, że nie bierze udział w takich inicjatywach i ich nie popiera, a potem widzisz, jak komentuje w mediach społecznościowych, jak bardzo takie zbiórki są ważne. Inny przykład: twój partner zaznacza w rozmowie, jak ważna jest otwartość w mówieniu o finansach między wami dwojgiem, że musicie nawzajem wiedzieć, na co wydajecie pieniądze, a potem słyszysz od znajomych, że zeszłej nocy (hipotetyczne czasy przed pandemią) widzieli go na mieście, jak imprezował i wydawał tych pieniędzy niemało.

Przykłady hipokryzji i hipokrytów widać również w sferze publicznej. Polityk z partii konserwatywnej, podkreślający, jak ważna jest rodzina i jej spójność, okazuje się mieć kochankę. Albo gwiazda internetu podkreślająca, że nie ma nic złego w naturalnym ciele, że każdy powinien być „naturalny”, a sama stanowi żywą reklamę usług chirurga plastycznego.

Psychologia od dawna zajmuje się zarówno kwestią oszustw, jak i dysonansu poznawczego (czyli sytuacji konfliktu między czyjąś postawą a zachowaniem) oraz hipokryzji. Profesor Jesse Graham z University of Southern California stwierdził nawet, że całą dziedzinę psychologii społecznej można nazwać nauką o hipokrytach i hipokryzji.

Czytaj też:
Naukowcy: Trolle internetowi są nieszczęśliwi

Jak rozpoznać hipokrytę?

Większość badań poświęconych hipokrytom mówi również o dwulicowości moralnej, bo to tez jeden z synonimów hipokryzji. Hipokryta fałszywie twierdzi, że jego zachowanie pozostaje wolne od jakichkolwiek złych intencji, że nie można mu niczego zarzucić, ale w rzeczywistości tak nie jest. W ustawieniu podwójnych standardów wobec siebie ludzie są znacznie łagodniejsi niż wobec innych – łatwiej im wytłumaczyć samych siebie niż kogoś innego. Przykład? Irytujesz się, jeśli inny kierowca nie przepuści cię na przejściu dla pieszych, ale jednocześnie pozwalasz sobie na takie same zachowania, bo przecież „tobie się naprawdę śpieszyło”. Jak można pokrótce scharakteryzować hipokrytę?

  1. Hipokryta mówi jedno, a robi drugie
  2. Lubi udzielać rad, ale nie postępuje zgodnie ze swoimi wskazówkami
  3. Twierdzi, że jest osobą tolerancyjną, a negatywnie osądza tych, którzy myślą inaczej niż on
  4. Hipokryta często zgłasza inną osobę do wykonania jakichś prac, a sam pozostaje nieaktywny
  5. Inaczej zachowuje się w domu, inaczej publicznie
  6. Udaje kogoś, kim nie jest, by tylko zdobyć akceptację
  7. Tworzy zasady, ale ich nie przestrzega
  8. Żąda od innych wykonania rzeczy, których sam nie chce zrobić
  9. Jedną rzecz mówi komuś w twarz, a inną za plecami
  10. Wśród różnych osób wyraża różne opinie, by każdej z nich się przypodobać
  11. Pomaga innym tylko, gdy leży to w jego interesie
  12. Udaje, że się czymś przejmuje, jednak jego motywacja pozostaje samolubna
  13. Udaje oburzenie, mimo że nie ma ochoty nic z tym zrobić
  14. Hipokryta czuje wyższość moralną nad innymi osobami

Jak żyć z hipokrytą?

Tak naprawdę wielu z nas zachowuje się czasem jak hipokryci, bo choć łatwiej zauważać takie zachowania u innych, trudniej przyznać, że i nam czasem się zdarzają. W niektórych przypadkach ten poziom hipokryzji może jednak stać się tak duży, że życie z daną osobą będzie nie lada wyzwaniem. Czasem hipokryzja działa jak nałóg, a hipokryta nie jest w stanie się z niego wyzwolić. Tym, co może takiej osobie pomóc, jest uświadomienie jej własnej dwulicowości moralnej, co jednak może nie być najłatwiejsze. Jak w przypadku wszystkich nałogów kluczem do sukcesu jest chęć wyzbycia się go pochodząca od samego uzależnionego. Spróbuj więc porozmawiać z bliskim ci hipokrytą i na spokojnie, może półżartem, ale półserio opowiedzieć o swoich odczuciach związanych z jego postawą.

Postaraj się też, by czyny i słowa innej osoby nie zepsuły ci dnia, humoru. Weź kilka oddechów, policz do 10, wyjdź na chwilę na świeże powietrze, zanim skonfrontujesz się z hipokrytą. Jeśli też rozmawiasz z kimś i wiesz, że nie masz szans, by zmienić jego zachowanie, nastawienie, spróbuj sobie odpuścić. Przyjmij do wiadomości, że masz do czynienia z hipokrytą i dla własnego dobra odwróć się na pięcie, stwierdzając, że naprawdę musisz lecieć.

Bycie z notorycznym hipokrytą w związku nie jest łatwe. Jeśli dana osoba sama nie zauważy u siebie objawów hipokryzji i nie postanowi czegoś z tym zrobić, np. choćby udać się do terapeuty, jej partnerowi czy partnerce trudno będzie stworzyć z nią szczęśliwy i długotrwały związek.

Czytaj też:
Jak odczuwać mniejszy niepokój? Ten prosty sposób zmieni twoje życie

Opracowała:
 0

Czytaj także