Czym jest zespół Tourette'a? Jak się objawia i czy jest groźny?

Czym jest zespół Tourette'a? Jak się objawia i czy jest groźny?

Dodano: 
Oko
Oko / Źródło: Pexels / Victor Freitas
Zespół Tourette'a jest zaburzeniem obejmującym różne tiki fizyczne i co najmniej jeden tik obejmujący głos. Niektóre osoby zmagające się z tą przypadłością mimowolnie wypowiadają nieprzyzwoite słowa.

Tik to nietypowy ruch lub odgłos, nad którym dana osoba ma niewielką kontrolę lub jej brak. Może to obejmować mruganie oczami, kaszel, oczyszczanie gardła, wąchanie, ruchy twarzy, ruchy głowy, ruchy kończyn lub wydawanie nietypowych dźwięków. Tiki występują częściej u osób z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (OCD), zaburzeniem ze spektrum autyzmu (ASD) lub zespołem nadpobudliwości z deficytem uwagi (ADHD). Stan ten został powiązany z uszkodzeniem lub nieprawidłowościami w zwojach podstawy mózgu.

Szybkie fakty na temat zespołu Tourette'a

  • Osoba z zespołem Tourette'a ma tiki fizyczne i głosowe trwające ponad rok.
  • Jest to zaburzenie neurologiczne z objawami nasilonymi przez stres.
  • Leczenie obejmuje leki i terapię behawioralną.
  • Tourette nie ma poważnych komplikacji, ale mogą mu towarzyszyć inne problemy, takie jak ADHD, które mogą powodować trudności w nauce.

Co to jest? Objawy

Objawy Tourette'a obejmują częste mruganie, potrząsanie głową lub oczyszczanie gardła. Jest jednym z szeregu zaburzeń tikowych, które mogą obejmować przejściowe lub przewlekłe tiki. Tik może pojawić się w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się w wieku od 6 do 18 lat. W okresie dojrzewania i wczesnej dorosłości tiki zwykle stają się mniej dotkliwe, ale w 10 do 15 procent przypadków Tourette może się pogorszyć, gdy osoba wejdzie w dorosłość. U większości ludzi częstotliwość i intensywność zarówno drobnych, jak i głównych tików ma tendencję do wahań. Tiki mogą stać się częstsze i bardziej intensywne, gdy dana osoba zmaga się ze stresem fizycznym, emocjonalnym lub psychicznym. Większość osób z zespołem Tourette'a ma normalną inteligencję i średnią długość życia.

Czytaj także:
Ma zespół Tourette'a, został zwycięzcą „Top Model”.„Bałem się opinii, że przeszedłem, bo jestem chory”

Znakiem rozpoznawczym zespołu Tourette'a jest tik: od ledwo zauważalnego do wystarczająco ciężkiego, aby utrudniać codzienne życie. Tik na twarzy, taki jak mruganie oczami, może być pierwszym znakiem, ale każda osoba jest inna. Tik może być:

  • Fizyczny: ruchy obejmują mruganie lub szarpanie głową lub inną częścią ciała.
  • Foniczny: osoba może wydawać dźwięki, takie jak chrząkanie lub piski oraz słowa lub frazy.

Istnieją dwie główne klasyfikacje:

  • Prosty tik: Może to obejmować poruszenie tylko jednego mięśnia lub wypowiedzenie jednego dźwięku. Ruchy są nagłe, krótkotrwałe i często powtarzalne.
  • Złożony tik: ruchy fizyczne są bardziej złożone, a tiki foniczne mogą zawierać długie frazy. Złożone tiki obejmują kilka grup mięśni.

Ludzie z Tourette mają kombinację tików fonicznych i fizycznych, które mogą być proste lub złożone. Przykłady prostych tików fizycznych mogą obejmować:

  • mruganie oczami
  • zgrzytanie zębami
  • szarpanie głową
  • skręcenie szyi
  • drganie nosa
  • przewracać oczami
  • wzruszenie ramionami
  • wystawianie języka

Przykłady prostych tików fonicznych mogą obejmować:

  • dźwięki przypominające szczekanie
  • dmuchanie
  • oczyszczanie gardła
  • kaszel
  • pochrząkiwanie
  • czkawka
  • wąchanie
  • pisk
  • krzyk.

Przykłady złożonych tików fizycznych mogą obejmować:

  • wykonywanie obscenicznych gestów
  • naśladowanie ruchów innych osób
  • drżenie głowy
  • uderzanie rzeczy
  • skakanie
  • kopanie rzeczy
  • drżenie
  • wąchanie przedmiotów
  • dotykanie siebie lub innych.

Przykłady złożonych tików fonicznych obejmują:

  • zmiany intonacji głosu
  • powtarzanie tego, co mówią inni ludzie
  • powtarzanie tego samego zdania w kółko
  • wypowiadanie lub wykrzykiwanie obscenicznych słów lub fraz.

Większość ludzi doświadcza niezwykłych lub niewygodnych wrażeń przed wystąpieniem tiku. Znaki ostrzegawcze obejmują:

  • uczucie pieczenia w oczach, które łagodzi jedynie mruganie
  • zwiększające się napięcie w mięśniach, które można złagodzić jedynie poprzez rozciąganie lub potrząsanie
  • suche gardło, które łagodzi jedynie stękanie lub czyszczenie gardła
  • swędzenie kończyny lub stawu, gdzie jedyną ulgę uzyskuje się poprzez skręcenie

Sytuacje, które mogą powodować pogorszenie tików, obejmują:

  • lęk lub stres
  • zmęczenie lub znużenie
  • choroby, szczególnie infekcje paciorkowcami
  • podniecenie
  • niedawna kontuzja głowy

Czytaj także:
„Top Model”. Chory 20-latek wzruszył jurorów swoją historią. „Dawid, jak dla nas, to istny fighter!”

Przyczyny i czynniki ryzyka

Dokładna przyczyna zespołu Tourette'a jest nieznana, ale wydaje się, że wynika z problemu w zwojach podstawy mózgu, części mózgu odpowiedzialnej za mimowolne ruchy, emocje i uczenie się. Eksperci uważają, że nieprawidłowości w zwojach podstawy mózgu mogą powodować nierównowagę poziomów neuroprzekaźników mózgu, które przenoszą wiadomości z jednej komórki do drugiej. Nieprawidłowe poziomy neuroprzekaźników mogą zakłócać normalne funkcjonowanie mózgu, powodując tiki.

Uważa się, że zespół Tourette'a ma powiązanie genetyczne i jest dziedziczny. Osoba, która ma bliskiego członka rodziny z tą przypadłością ma większe prawdopodobieństwo, że go też będzie miała. Wydaje się również występować częściej u niemowląt urodzonych przedwcześnie. Inna teoria mówi, że choroba wieku dziecięcego może wywołać tiki. Zakażenie bakteriami paciorkowców grupy A powiązano z objawami Tourette'a. Możliwe, że bakterie powodują, że układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, które oddziałują z tkanką mózgową, a to powoduje zmiany w mózgu.

Diagnoza

Nie ma testu na obecność Tourette'a, więc diagnoza zależy od objawów przedmiotowych i podmiotowych oraz wywiadu medycznego i rodzinnego. Osoba ma dwa lub więcej tików motorycznych, na przykład mruganie lub wzruszanie ramionami i co najmniej jeden tik wokalny (na przykład mruczenie, chrząkanie lub wykrzykiwanie słowa lub frazy), chociaż nie zawsze może się to zdarzyć w tym samym czasie. Tiki są obecne od co najmniej roku i mogą występować wiele razy dziennie (zwykle w pojedynkach) prawie codziennie lub z przerwami. Tiki zaczynają się przed 18 rokiem życia. Objawy nie wynikają z przyjmowania leków lub z innego stanu medycznego (na przykład drgawek, choroby Huntingtona lub wirusowego zapalenia mózgu). Inne stany, które mogą powodować podobne objawy to:

  • alergie, jeśli występuje kaszel
  • dystonia, stan neurologiczny, który obejmuje mimowolne ruchy i przedłużające się skurcze mięśni, prowadzące do skręcania ruchów ciała, nieprawidłowej postawy i drżenia
  • zespół niespokojnych nóg, jeśli ruchy wpływają na nogi
  • problemy z widzeniem, jeśli pacjent dużo mruga

Badania krwi, badanie skóry, badanie wzroku i badanie obrazowe mogą pomóc wykluczyć te i inne schorzenia.

Leczenie

Leczenie zwykle obejmuje leki i leczenie niefarmakologiczne. W rzadkich przypadkach może być pomocna operacja. Leki mogą obejmować leki przeciwnadciśnieniowe, rozluźniające mięśnie lub neuroleptyki. Leki przeciwnadciśnieniowe są zwykle stosowane do kontrolowania wysokiego ciśnienia krwi lub nadciśnienia, ale mogą pomóc pacjentom z łagodnymi do umiarkowanych objawami Tourette'a, prawdopodobnie poprzez regulację poziomów neuroprzekaźników. Jednym z przykładów jest klonidyna. Skutki uboczne obejmują biegunkę lub zaparcia, suchość w ustach, bóle głowy, zawroty głowy i zmęczenie.

Leki zwiotczające mięśnie pomagają kontrolować tiki fizyczne poprzez leczenie spastyczności, gdy mięśnie stają się zbyt sztywne. Przykłady obejmują baklofen i klonazepam. Skutki uboczne obejmują senność i zawroty głowy. Pacjenci przyjmujący leki zwiotczające mięśnie nie powinni spożywać alkoholu i mogą nie być w stanie prowadzić pojazdów ani obsługiwać ciężkich maszyn. Neuroleptyki blokują działanie dopaminy w mózgu. Można je przyjmować doustnie lub w zastrzykach. Mogą leczyć objawy umiarkowane do ciężkich. Niektóre neuroleptyki o powolnym uwalnianiu wstrzykuje się tylko raz na 2 do 6 tygodni.

Do działań niepożądanych może należeć senność, niewyraźne widzenie, suchość w ustach, niskie libido, drżenie, skurcze i przyrost masy ciała. Niektóre neuroleptyki mają więcej działań niepożądanych niż inne. Jeśli działania niepożądane stają się problemem, pacjenci powinni poinformować o tym lekarza.

Zabiegi niefarmakologiczne

Terapia behawioralna może pomóc zmienić wzorce zachowań pacjenta. Badania wykazały, że kompleksowa interwencja behawioralna może pomóc dzieciom i dorosłym z zespołem Tourette'a. Terapia ma na celu leczenie objawów poprzez odwrócenie nawyków. Odwrócenie nawyków opiera się na założeniu, że:

  • pacjenci nie są świadomi swoich tików
  • celem tików jest złagodzenie nieprzyjemnych doznań, zanim one wystąpią

Terapeuta pomaga pacjentowi monitorować wzorce i częstotliwość tików. Identyfikowane są również wszelkie odczucia, które wywołują tiki. Gdy pacjent zda sobie sprawę z tiku, można opracować alternatywny i mniej zauważalny sposób łagodzenia niepokojących wrażeń. Na przykład, jeśli nieprzyjemne uczucie w gardle powoduje, że dana osoba odczuwa potrzebę chrząknięcia lub oczyszczenia gardła, może nauczyć się łagodzić to uczucie, biorąc zamiast tego serię głębokich oddechów.

Badanie opublikowane w 2015 r. wykazało, że rodzaj terapii stosowany w celu zmniejszenia przewlekłych tików u osób z zespołem Tourette'a może również zmienić sposób pracy ich mózgu. Inne badanie opublikowane w 2015 r. wykazało, że substancja chemiczna w mózgu zwana GABA może pomóc w leczeniu tików u osób z zespołem Tourette'a.

Terapia odwracania nawyków często obejmuje też terapię relaksacyjną. Stres lub niepokój mogą powodować, że tiki stają się bardziej nasilone i częstsze. Głębokie oddychanie i wizualizacja mogą pomóc złagodzić niepokój, często powodując mniej i mniej ostrych tików.

Czytaj także:
Ma zespół Tourette'a, doprowadził jurorów „Top Model” do łez. „Dało mi to porządnego kopa”

Źródło: medicalnewstoday.com

Czytaj także

 0