Straszenie, że Mikołaj nie przyjdzie jest przemocowe. Jak wychować dziecko bez zaburzeń osobowości?

Straszenie, że Mikołaj nie przyjdzie jest przemocowe. Jak wychować dziecko bez zaburzeń osobowości?

Dodano: 2
Paulina Pawlak
Paulina Pawlak Źródło: Archiwum prywatne / Archiwum prywatne Pauliny Pawlak
Gdy nastolatka na imieninach u cioci słyszy od rodziców: „Ale Zosi ostatnio urosły cycuszki! Musiałam kupić jej stanik!”, czuje się upokorzona. Gdy tata mówi do syna, że „z powodu długów wylądujemy pod mostem”, maluch jest przerażony. O tym, w jaki sposób komunikować się z dziećmi, aby nie zaburzyć ich osobowości, mówi Paulina Pawlak, psycholożka i psychoterapeutka.

Aleksandra Zalewska-Stankiewicz, „Wprost”: Tytuł książki pani autorstwa brzmi „Jak wychować dziecko na zdrowego psychicznie dorosłego?”. Zastanawiam się, co w dzisiejszym świecie oznacza pojęcie „zdrowy psychiczne”?

Paulina Pawlak: Są pewne normy, które określają, czy ktoś jest zdrowy psychiczne, ale to potrafią ocenić wyłącznie specjaliści. Osoba zdrowa psychicznie jest siebie świadoma, potrafi zrozumieć swoje potrzeby i emocje. To ktoś, komu nie towarzyszą objawy lękowe czy depresyjne. Dobrze czuje się ze sobą i w swojej skórze. I jeszcze jedna ważna sprawa – osoba zdrowa psychicznie nie cierpi. Cierpienie zawsze sugeruje jakieś zaburzenia, choć niekoniecznie chorobę psychiczną.

Czy specjalista patrząc na małe dziecko, jest w stanie rozpoznać, czy w przyszłości będzie ono miało zaburzenia osobowości?

U dzieci nie diagnozuje się zaburzeń osobowości, ponieważ ich osobowość dopiero się kształtuje, a układ nerwowy będzie całkowicie rozwinięty około 25. roku życia. U kilkulatków i nastolatków bardziej mówimy o zaburzeniach zachowania, które oczywiście mogą przekształcić się w zaburzenia osobowości, choć wcale nie musi tak być.

Natomiast diagnozując małe dzieci, trzeba wziąć pod uwagę, że z natury są one niedojrzałe. Na tym etapie życia mogą być nadpobudliwe czy agresywne i to jest całkowicie normalne. Poza tym objawy zaburzeń zachowania mogą wynikać ze spektrum lub być konsekwencją przemocy w domu. Ale zawsze w sytuacji, gdy rodzic widzi niepokojące zachowania u dziecka, powinien skonfrontować je ze specjalistą.