Poznaj czynniki, które powodują hemoroidy. Czy jesteś w grupie ryzyka?

Hemoroidy to choroba, z którą wbrew pozorom zmaga się wiele osób w naszym otoczeniu – niezależnie od płci i wieku. Na ich pojawienie wpływa szereg czynników, takich jak siedzący styl życia, dieta, przewlekłe zaparcia, choroby towarzyszące czy ciąża. Tak naprawdę każdy z nas może znaleźć się w grupie podwyższonego ryzyka. Dane mówią same za siebie. Na to dokuczliwe schorzenie cierpi nawet 30 proc. populacji! Najczęściej objawy występują u osób po pięćdziesiątym roku życia, ale z hemoroidami zmaga się również wielu młodych ludzi. Dolegliwość ta niestety często towarzyszy również kobietom w ciąży.

Czym są hemoroidy?

Hemoroidy to niewielkie guzki krwawnicze, które występują w kanale odbytu i odpowiadają za kontrolę oddawania kału. Niestety, sporo czynników przyczynia się do powstawania w nich stanów patologicznych o charakterze zapalnym, które prowadzą do choroby hemoroidalnej (nazywanej potocznie hemoroidami lub żylakami odbytu). Krew z guzków krwawniczych nie jest odprowadzana prawidłowo, w konsekwencji znacznie zwiększają one swoją standardową obojętność. Choroba ta ma różne objawy – w zależności do tego, czy dotyczy hemoroidów zewnętrznych czy wewnętrznych.

Hemoroidy wewnętrzne są praktycznie niezauważalne, jednak po pewnym czasie mogą dawać o sobie dotkliwie znać. Z czasem te delikatne struktury pękają, a w efekcie podczas korzystania z toalety można zaobserwować krwawienie. Hemoroidy zewnętrzne można zobaczyć gołym okiem. Znajdują się pod skórą w okolicach odbytu. Zazwyczaj ich pojawienie się niesie za sobą znaczny dyskomfort, ból, piecznie, a także uczucie niepełnego wypróżniania.

Nie powinniśmy bagatelizować pierwszych objawów. Jeśli procesowi wydalania towarzyszy piecznie w okolicach odbytu, a w stolcu pojawia się widoczny śluz, należy szybko skonsultować się z lekarzem. Innym alarmującym symptomem jest krwawienie z odbytu. To objaw, który wiele osób może wystraszyć. Pamiętajmy jednak o tym, by zachować spokój – żylaki odbytu to schorzenie, które można leczyć farmakologicznie. Dopiero wtedy, gdy choroba jest zaawansowana, guzki mogą być widoczne na zewnątrz. W tym przypadku szansa, by samoistnie zniknęły, znacząco maleje. Często niezbędna okazuje się interwencja chirurgiczna.

Wiele źródeł problemu

W XXI wieku wielu ludzi zmaga się z licznymi dolegliwościami układu pokarmowego. Wśród czynników wymienić możemy m.in. silny stres, zanieczyszczenia środowiska, niezbilansowaną dietę czy nieregularne pory posiłków. Powszechnym problemem są również alergie pokarmowe i genetyczne choroby układu pokarmowego. Towarzyszące im często biegunki oraz zaparcia mogą się przyczynić do powstawania hemoroidów. Warto temu przeciwdziałać. W jaki sposób? Możemy zacząć od systematycznego uzupełniania naszego jadłospisu w produkty bogate w błonnik, takie jak m.in. kasza gryczana i jęczmienna, brązowy ryż, płatki pszenne i żytnie, otręby. Istotne znaczenie ma też odpowiednie nawodnienie organizmu – nie należy zapominać o regularnym piciu wody. Jeśli problemy z układem pokarmowym występują często – konieczna może się okazać wizyta u lekarza, który zleci nam wykonanie odpowiednich badań i postara się znaleźć przyczynę naszych schorzeń.

Jako częstą przyczynę żylaków odbytu wskazuje się również brak aktywności fizycznej i siedzący tryb życia. W dzisiejszych czasach trudno uniknąć wielogodzinnej pracy przy komputerze. Dodatkowo w dobie pandemii wiele osób przeszło na pracę zdalną – co w konsekwencji często oznacza jeszcze mniej ruchu. W trakcie pracy robimy sobie jedynie krótkie przerwy na drugie śniadanie i obiad. Po pracy natomiast wolny czas spędzamy na kanapie lub przed monitorem. Aktywność fizyczna nie tylko wzmocni naszą kondycję, ale również zmniejszy ryzyko występowania hemoroidów. Ważne są również systematyczne przerwy podczas pracy. O ile mamy taką możliwość, możemy spacerować podczas rozmowy telefonicznej po domu lub biurze. Małe zmiany mogą przynieść znaczne efekty.

Co ciekawe, hemoroidy mogą pojawić się również u osób, które uprawiają niektóre rodzaje sportu, takie jak podnoszenie ciężarów. U chorych już ze zdiagnozowanym problemem zaleca się natomiast zrezygnowanie lub chociaż ograniczenie aktywności sportowych, które wymagają przyjmowania postawy siedzącej. Jazda na rowerze lub jazda konna mogą przyczynić się do nasilenia objawów. Na szczęście wybór dostępnych dyscyplin sportowy jest bogaty, a takie sporty jak bieganie, pływanie czy gimnastyka są wręcz zalecane w przypadku osób zmagających się z żylakami odbytu.

Choroba hemoroidalna często dokucza również kobietom podczas ciąży. Macica regularnie zwiększa swoją objętość i zaczyna uciskać żyłę główną dolną położoną w jamie brzusznej. W efekcie znacznie wzrasta w niej ciśnienie żylne, a bezpośrednio również w połączonych z nią żyłach okolicy odbytu. Może prowadzić to do powstawania hemoroidów. W czasie ciąży w organizmie kobiety wzrasta też produkcja progesteronu. Hormon ten sprawia, że ściany żyły są bardziej podatne na rozciąganie. Dodatkowym, ale bardzo istotnym czynnikiem zwiększającym ryzyko są często występujące zaparcia, na które skarżą się przyszłe mamy.

Należy natomiast pamiętać o tym, że powodów rozwoju objawowych hemoroidów może być naprawdę wiele. Wśród potencjalnych czynników wymienić należy również nadużywanie alkoholu, otyłość, nadmierne dźwiganie (związane na przykład z rodzajem wykonywanej pracy zawodowej) czy powikłania po przebytych operacjach.

Korzystne działanie kwasu hialuronowego

Na temat hemoroidów krąży wiele mitów, jak chociażby te związane ze skutecznością leczenia choroby domowymi sposobami. Te owszem, mogą złagodzić skutki, ale niestety efekty są krótkotrwałe. Na rynku dostępne są natomiast środki farmakologiczne, które skutecznie pomagają walczyć z dolegliwościami na dłuższą metę, a ich działanie potwierdzone jest szeregiem wnikliwych badań.

W leczeniu hemoroidów wykorzystuje się kwas hialuronowy. Kwas ten stosowany jest niemal w każdej dziedzinie współczesnej medycyny. Coraz więcej mówi się także o znaczącej roli, którą odgrywa w proktologii. Nie bez przyczyny jest więc ważnym składnikiem środków leczniczych, które pomagają w walce z hemoroidami. To organiczny związek chemiczny, który pełni znaczącą rolę w organizmach ssaków, występuje praktycznie w każdej tkance i we wszystkich narządach. Ma naprawdę wiele funkcji – chroni błony śluzowe organizmu, ogranicza rozwój zapalenia tkanek, uczestniczy w procesie gojenia się ran. Dodatkowo nadaje elastyczność tkankom i zmniejsza ich podatność na urazy mechaniczne.

Kwas hialuronowy stopniowo rozpuszcza się w odbycie tworząc ochronną powłokę. Powłoka ta odpowiednio zabezpiecza delikatny nabłonek jednowarstwowy walcowaty śluzówki. Dzięki temu uszkodzona wcześniej warstwa błony śluzowej może łatwo się zregenerować.

Co ważne, kwas hialuronowy przyczynia się również do zwiększenia ruchliwości fibroblastów oraz intensyfikuje proces ich rozmnażania. Fibroblasty to komórki odpowiadające za produkcję kolagenu i włókien istoty międzykomórkowej. Mają one duży wpływ na skórę – zapewniają jej elastyczność.

Kwas odpowiada również za zwiększenie aktywności fagocytarnej. Na czym ona polega? Układ fagocytarny tworzą komórki, które powstają z pierwotnych komórek macierzystych w szpiku kostnym. Pełnią one funkcje obronne i tym samym do ich zadań należy likwidowanie innych „obcych” komórek w organizmie. Wzmacniają tym samym układ odpornościowy, odgrywają też ważną rolę w procesach fizjologicznych metabolizmu. Wszystkie właściwości kwasu hialuronowego sprawiają, że świetnie sprawdza się w leczeniu żylaków odbytu.

Wśród dostępnych propozycji środków na hemoroidy z kwasem hialuronowym warto zwrócić uwagę na 

, które są przeznaczone do stosowania doodbytniczego. Czopki łagodzą takie objawy, jak bolesność i piecznie. Nawilżają i chronią błonę śluzową. W znacznym stopniu przyspieszają regenerację i gojenie się podrażnień błony śluzowej odbytnicy, a także samego kanału odbytu. Dodatkowo ograniczają powstawania kolejnych obrzęków. Są łatwe w aplikacji, wystarczy zachować podstawowe zasady higieny. Czopki zazwyczaj stosuje się przed zaśnięciem. Kuracja trwa około 5-10 dni, ale w razie potrzeby lekarz może zalecić wydłużenie jej do 20 dni.