Nadczynność tarczycy – co musisz o niej wiedzieć?

Nadczynność tarczycy – co musisz o niej wiedzieć?

Dodano: 
Badanie ultrasonograficzne (USG) tarczycy
Badanie ultrasonograficzne (USG) tarczycy / Źródło: Fotolia / satyrenko
Nadczynność tarczycy występuje, gdy wytwarza ona zbyt dużo hormonu tarczycy. Ma to wpływ na całe ciało. Zwykle zaczyna się powoli, ale u młodszych osób początek może być nagły. Kobietom z niedoczynnością tarczycy może być trudniej zajść w ciążę.

Nadczynność, w przeciwieństwie do niedoczynności oznacza produkowanie zbyt dużej ilości hormonów tarczycy, które kontrolują wzrost i metabolizm organizmu. Istnieje kilka określonych przyczyn i szeroki zakres potencjalnych objawów nadczynności tarczycy. Częściej dotyka ona kobiet niż mężczyzn, i zazwyczaj występuje powyżej 60 lat. Bez leczenia nadczynność tarczycy może poważnie wpływać na różne funkcje organizmu, w tym na serce.

Przyczyny nadczynności tarczycy:

  • Choroba Gravesa-Basedowa
  • Guzkowa choroba tarczycy
  • Nadmierne spożycie jodu
  • Niektóre leki
  • Zapalenie tarczycy
  • Rak pęcherzykowy tarczycy

Objawy nadczynności tarczycy:

  • obrzęk szyi
  • nerwowość i drażliwość
  • biegunka
  • trudności w oddychaniu
  • zmęczenie, trudności ze snem
  • nadpobudliwość
  • nadwrażliwość na ciepło
  • zwiększony apetyt
  • zwiększone wypróżnienia i oddawanie moczu
  • bezpłodność i utrata zainteresowania seksem
  • swędząca skóra z wypukłymi swędzącymi obrzękami (pokrzywka)
  • problemy menstruacyjne u kobiet
  • łysienie, w którym włosy wypadają w kępach
  • przyspieszone bicie serca, czasami z kołataniem serca
  • zaczerwienienie na dłoniach
  • nagła utrata lub przyrost masy ciała
  • drżenie rąk i drżenie

Leczenie nadczynności tarczycy

Niektóre leki leczą objawy nadczynności tarczycy, takie jak problemy z biciem serca, podczas gdy inne działają na produkcję hormonów tarczycy. Beta-blokery mogą łagodzić objawy, dopóki inne metody leczenia nie zaczną działać. Leki przeciwtarczycowe powstrzymują tarczycę przed wytwarzaniem zbyt dużej ilości tyroksyny lub trójjodotyroniny. Można zastosować metimazol lub propylotiouracyl (PTU).

Jod radioaktywny jest wychwytywany przez aktywne komórki tarczycy i niszczy je. Zniszczenie jest lokalne i nie ma rozległych skutków ubocznych. Dawka radioaktywności zawarta w radiojodzie jest bardzo niska i nie jest szkodliwa. Leczenie jodem promieniotwórczym nie jest odpowiednie dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Kobiety powinny unikać zajścia w ciążę przez co najmniej 6 miesięcy po leczeniu, a mężczyźni nie powinni spłodzić dziecka przez co najmniej 4 miesiące.

Chirurgia może usunąć część gruczołu tarczowego, jeśli inne metody leczenia nie są możliwe. Aby zapobiec powikłaniom, przed zabiegiem może być konieczne przyjęcie leków przeciwtarczycowych.

Czytaj też:
Gula w gardle – czy to musi być nowotwór?

Opracowała:
 0

Czytaj także