Kim jest egoista? Czy potrafi kochać?

Kim jest egoista? Czy potrafi kochać?

Dodano: 
Egoista
Egoista / Źródło: Shutterstock
Egoista to osoba skupiona na sobie. Troszczy się tylko o swoje potrzeby, nie poświęca uwagi innym ludziom. Kim jest egoista i czy w ogóle potrafi kochać?

Egoista to osoba, która kieruje się własnym interesem i myśli tylko o sobie. Nie poświęca uwagi innym, nie troszczy się o bliskich, ale skupia na tym, by jej na świecie było dobrze.

Kim jest egoista?

Egoista to człowiek, którego wzrok sięga tylko do czubka własnego nosa. Nie interesuje go to, co dzieje się w otoczeniu, nie potrafi podtrzymywać relacji rodzinnych, nie ma wielu przyjaciół. Jest męczący dla otoczenia, nieustannie oczekuje adoracji i zainteresowania własną osobą – mimo że sam nie daje nic w zamian.

Egoista nie będzie w stanie wstać wcześniej, żeby podwieźć na autobus bliską osobę. Nie pójdzie do apteki wykupić lekarstw sąsiadce, nie zrobi nikomu zakupów, bo stwierdzi, że straci na to zbyt dużo czasu. W rozmowie z bliską osobą będzie mówił tylko o sobie, nie zapyta o to, co słychać u drugiej osoby.

Czytaj też:
Sangwinik: chodzący ideał? Cechy, zalety, wady sangwinika

Cechy egoisty

Egoista to osoba, która:

  • najbardziej na świecie kocha siebie
  • uważa, że jest najważniejszy w rodzinie
  • nie interesuje się innymi ludźmi
  • skupia się na swoich potrzebach
  • uważa, że jest nieomylny
  • lubi narzucać innym swoje zdanie
  • nie umie pójść na kompromis
  • nie potrafi podtrzymywać kontaktów rodzinnych

Przyczyny egoizmu

Egoizm to cecha osobowości, z którą człowiek się rodzi. We wczesnym dzieciństwie egoizm i egocentryzm to zjawiska zupełnie naturalne – małe dzieci nie potrafią poświęcić uwagi innej osobie, skupiają się tylko na zaspokajaniu swoich potrzeb. Gdy rodzice zaczynają obdarzać zainteresowaniem inną osobę (np. młodsze rodzeństwo) reagują niezrozumieniem, złością, agresją.

Z egoizmu wyrasta się wraz z wiekiem. Dzieci w wieku szkolnym potrafią już nawiązywać zdrowe relacje i wykazywać empatię w stosunku do innych ludzi. Niektórzy jednak z tego nie wyrastają i na razie wciąż nie wiadomo, dlaczego tak się dzieje.

Egoizm a wychowanie

Po części egoizm może być również zależny od wychowania. Jeśli rodzice poświęcają dziecku całą swoją uwagę, poświęcają się dla niego, rezygnując z własnego komfortu (np. do tego stopnia, że przez cały dzień zaspokajają tylko potrzeby dziecka, pomijając swoje), uczą je w ten sposób, że wszystko mu się należy.

Dla takiej osoby naturalne jest, że inni ludzie spełniają jej zachcianki, pomagają jej, robią coś za nią. Przekłada się to później na dorosłe życie we wszystkich jego aspektach.

Egoista w pracy nie będzie potrafił pracować w zespole, ponieważ będzie dbał tylko o własną pozycję i nieustannie podkreślał swoje zasługi. Egoista w związku nie będzie potrafił okazać zainteresowania partnerowi, za to będzie oczekiwał ciągłej adoracji i zainteresowania jego problemami, zdrowiem i samopoczuciem.

Czy z egoizmu można się wyleczyć?

Egoizm to cecha charakteru, nie jest łatwo się jej pozbyć. Jeśli jednak egoista chce nad sobą pracować i ma obok siebie bliską osobę, która będzie w stanie pokazać mu, w jaki sposób powinien się zachowywać, ma szansę zmienić swoje przyzwyczajenia.

Wymaga to jednak dużo pracy zarówno od egoisty, jak i od osoby, która pomoże mu uświadomić sobie, że jego zachowania nie są prawidłowe. Trzeba wtedy rozkładać je na czynniki pierwsze, wskazywać rzeczy, które trzeba zmienić.

Warto również skorzystać z pomocy psychologa. Najczęściej sugeruje on przeprowadzenie terapii poznawczej, która polega na rozpoznaniu błędnych zachowań i stopniowym eliminowaniu ich z życia.

Czy istnieje coś takiego jak „zdrowy egoizm”?

Psycholodzy zapewniają, że odrobina zdrowego egoizmu jest niezbędna dla zachowania higieny psychicznej. Spełniając potrzeby innych ludzi i zapominając o sobie, pogarszamy swoje zdrowie psychiczne. Po pewnym czasie takiego stylu życia czujemy się zmęczeni, odsunięci na bok, niewarci zainteresowania.

To może spowodować obniżenie nastroju, a stąd już tylko o krok do popadnięcia w spiralę smutku. Warto więc zadbać o siebie i w ferworze dnia codziennego znaleźć czas na to, by zrobić sobie przyjemność (obejrzeć ulubiony serial, poczytać książkę, kupić sobie coś ładnego, wybrać się samotnie na długi spacer). Tylko szczęśliwi i wypoczęci będziemy w stanie prawidłowo zadbać o potrzeby swoich domowników.

Czytaj też:
Temperament określa naszą osobowość. Poznaj typy temperamentu

+
 0

Czytaj także