Czy jesteś hipochondrykiem? Odpowiedz sobie na tych 5 pytań, a poznasz odpowiedź

Czy jesteś hipochondrykiem? Odpowiedz sobie na tych 5 pytań, a poznasz odpowiedź

Dodano: 
Lekarz - zdjęcie ilustracyjne
Lekarz - zdjęcie ilustracyjne / Źródło: Unsplash / Martin Brosy
Do gabinetów lekarskich często trafiają pacjenci, skarżący się na występowanie uciążliwych objawów somatycznych, których nie potwierdzają badania diagnostyczne. Jak się okazuje, często jest to hipochondria, czyli zaburzenie psychiczne. Kiedy nadmierna troska staje się chorobą? Odpowiedz na pytania i dowiedz się, czy jesteś hipochondrykiem.

Hipochondria – podstawowe informacje

Hipochondria to zaburzenie psychiczne objawiające się przekonaniem o posiadaniu jednego bądź wielu objawów somatycznych poważnej choroby. Stwierdza się ją u osób, u których stan ten trwa co najmniej 6 miesięcy. Najczęściej u hipochondryka pojawiają się objawy takie jak ból głowy lub brzucha, szybkie bicie serca, płytki oddech, potliwość, kłucie w boku itp. Zwykle osoby te argumentują swoje przekonania wcześniejszymi doświadczeniami (np. częstymi chorobami w dzieciństwie albo zdiagnozowaniem choroby u rodzica). Aby pomóc pacjentom, najczęściej prowadzi się u nich terapie poznawczo-behawioralne, które przede wszystkim pomagają identyfikować błędne interpretacje objawów i modyfikować reakcje na nie.

Czy jesteś hipochondrykiem? Odpowiedź na poniższe pytania

1. Czy myśląc o swoim zdrowiu, odczuwasz silny lęk?

Hipochondria to zaburzenie na tle lękowym, dlatego też hipochondrycy myśląc o swoim zdrowiu, odczuwają silny strach. Należy podkreślić, że chociaż hipochondrykami nazywane są osoby, które nadmiernie interesują się swoim stanem zdrowia, to w tym kontekście jest to błędne określenie. Hipochondryk myśląc o rozwoju choroby, bardzo się boi i bardzo trudno jest mu wtedy przywrócić równowagę.

2. Czy jesteś przekonany o tym, że na 100 proc. jesteś chory?

Hipochondrycy są przekonani o swojej chorobie. Uważają, że ich ciało wysyła sygnały, które poświadczają, że w ich organizmie ma miejsce stan chorobowy. Jednak konsultowanie ze specjalistą objawów somatycznych, które u nich występują, zwykle nie potwierdzają ich diagnozy. Ma to miejsce także wtedy, gdy diagnostyka jest pogłębiona, a stan pacjenta oceniony przez wielu specjalistów. Hipochondrycy mają w sobie jednak silne przekonanie o chorobie i zaprzeczają tym faktom.

3. Czy trudno ci osiągnąć spokój?

Chociaż można pomyśleć, że te wszystkie badania i wizyty u specjalistów są właśnie po to, by uzyskać spokój, to jednak hipochondryk osiąga go tylko na chwilę. Diagnoza lekarza uspokaja go, jednak za moment w jego głowie nierzadko pojawia się myśl, że przecież specjalista może nie mieć racji, mógł się pomylić lub coś przeoczyć. To wszystko sprawia, że hipochondryk nie jest w stanie na długo osiągnąć spokoju i przestać się bać.

4. Czy często towarzyszy ci zmęczenie?

Hipochondryk większość czasu w swoim życiu poświęca myśleniu o chorobie, która go dotknęła, dlatego bardzo często oprócz tego, że jest wystraszony, jest także zmęczony. Częste wizyty u lekarzy oraz wykonywanie badań sprawia, że na co dzień jest osobą bez sił do życia.

5. Czy trudno ci normalnie funkcjonować?

Hipochondria odbiera nie tylko radość życia, ale także możliwość normalnego życia. Osoby chore poświęcają tyle czasu i energii na „diagnozowanie” swojej choroby, że w efekcie pogarszają się ich relacje, mają trudności z wykonywaniem obowiązków (np. zawodowych), a także nierzadko popadają w kłopoty finansowe, gdyż szukanie przyczyn choroby może zmniejszać ich oszczędności.

Jeśli na większość powyższych pytań udzieliłeś odpowiedzi „TAK”, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jesteś hipochondrykiem. Aby poradzić sobie w tej sytuacji, warto skonsultować się np. z psychologiem, który podpowie rozwiązania, pozwalające zadbać o siebie.

Czytaj także:
Psychika w koronakryzysie: Mamy nowe rodzaje zaburzeń

Czytaj także

 0