Mefedron: jak działa ten narkotyk i jakie są skutki uzależnienia?

Mefedron: jak działa ten narkotyk i jakie są skutki uzależnienia?

Dodano: 
Tabletki, narkotyki, zdjęcie ilustracyjne
Tabletki, narkotyki, zdjęcie ilustracyjne / Źródło: Fotolia / fot. mikinidi
Mefedron to narkotyk od 2010 roku w Polsce nielegalny. Mefedron powoduje chwilowe polepszenie funkcji umysłowych i sprawności fizycznej i groźne skutki uboczne.

Mefedron nazywany jest również 4-MMMC. Mefedron uznawany jest za narkotyk rekreacyjny, tzn. spożywany od czasu do czasu, np. podczas imprez. Mefedron, w przeciwieństwie do m. in. marihuany, nie ma zastosowania medycznego.

Czym jest mefedron?

Mefedron jest narkotykiem psychoaktywnym o działaniu podobnym do amfetaminy, ecstasy i kokainy, jednak jest od nich tańszy, a efekty jego zażywania pojawiają się już po kilku sekundach. Mefedron należy do grupy stymulantów, czyli środków silnie pobudzających oraz do empatogenów, substancji wywołujących silne reakcje społeczne. Narkotyk ten czyni nawet z osób zamkniętych w sobie ludzi otwartych na nowe kontakty, towarzyskich.

Mefedron został zsyntetyzowany już w 1929 roku, jednak na długo słuch o nim zaginął. Pierwsze wspomnienia jego nazwy z ostatnich lat pochodzą z 2007 roku, gdy zaczęto o tym narkotyku dyskutować na forach internetowych. W 2008 roku francuska policja oddała do laboratorium próbki skonfiskowanych narkotyków. Funkcjonariusze byli pewni, że to ecstasy, okazało się jednak, że mefedron. W tym samym roku pojawiły się doniesienia o zidentyfikowaniu tej substancji w wielu innych krajach europejskich.

Mefedron: zażywanie

Mefedron może być przyjmowany w kilku postaciach: tabletek, proszku, kapsułek, kryształków. Najczęściej spożywany jest donosowo bądź doustnie – poprzez rozpuszczenie tabletki w napoju lub jej połknięcie.

Mefedron: działanie i objawy zażycia

Mefedron powoduje wzrost poziomu dopaminy w organizmie, a dopamina nazywana jest „hormonem szczęścia”. Podobnie jak serotonina, której poziom również wzrasta po przyjęciu mefedronu. W jego składzie znajduje się także proenkafilina, która działa przeciwbólowo i przeciwlękowo. Po takiej dawce różnych substancji człowiek jest więc pobudzony, gotowy do działania, pewien swoich możliwości. Może długo uczyć się, pracować, bawić i nie odczuwać zmęczenia.

Natomiast po zaprzestaniu zażywania mefedronu świat traci swoje narkotyczne barwy, staje się trudniejszy do zniesienia, zamiast pewności siebie pojawiają się lęk, niepokój. Z tych różnic wynika duży potencjał uzależniający mefedronu – szacuje się, że co trzecia osoba, która kiedykolwiek go spróbowała, uzależnia się od tej substancji.

Czytaj też:
Które z narkotyków są zażywane najczęściej?

Mefedron: skutki uzależnienia

Długotrwałe zażywanie mefedronu może prowadzić do wystąpienia paranoi, omamów, ataków paniki. Głośno było o jednym z takich przypadków w Polsce. 22-latka trafiła na oddział psychiatryczny w wyniku przyjęcia dopalacza, którego główny składnik stanowił właśnie mefedron. W szpitalu była przekonana, że personel medyczny czyha na jej życie, chce ją otruć, wywoływała więc u siebie wymioty, by tego uniknąć.

U osoby uzależnionej od mefedronu dochodzi także do zaburzenia koordynacji ruchowej, uzależnieni zapominają nawet o tym, jak wykonuje się ruchy automatyczne. Objawy uzależnienia od mefedronu w tej kwestii przypominają te charakterystyczne dla choroby Parkinsona. Ponadto, jako że będąc pod wpływem mefedronu nie odczuwa się głodu, masa ciała osób od niego uzależnionych często ulega obniżeniu.

Mefedron nadmiernie stymuluje ośrodkowyserca układ nerwowy, co może prowadzić do bólów głowy, przyspieszenia akcji serca, bezsenności. Narkotyk wciągany przez nos powoduje krwotoki z niego, uszkadza też tkanki i wewnętrzną strukturę nosa. Narkotyk wpływa również niekorzystnie na pracę nerek, i tętnic. Osoby regularnie przyjmujące mefedron często doświadczają nudności, wymiotów, zgrzytania zębami. Narkotyk jest także czynnikiem mogącym powodować depresję. Jedno z badań opublikowanych na łamach „British Journal of Pharmacology” sugeruje, że skutki jego zażywania mogą być groźniejsze niż w przypadku MDMA.

Jak wynika z jednego z badań, przeprowadzonego wśród osób zażywających mefedron:

  • 67 procent z nich doświadczyło nadmiernej potliwości
  • 51 procent zażywających mefedron skarżyło się na bóle głowy
  • u 43 procent wystąpiło kołatanie serca
  • 27 procent doświadczyło nudności
  • 15 procent miało bardzo zziębnięte, niebieskie palce

Mefedron wstrzykiwany do organizmu zwiększa ryzyko złapania infekcji, czasem tak groźnych jak HIVwirusowe zapalenie wątroby typu C. Natomiast uszkodzenia żył powodują powstawanie ropni, zakrzepów, zgorzeli.

Mefedron a metadon

Choć nazwy są podobne, to dwie różne substancje. Mefedron, jak wspomniano na początku artykułu, nie ma zastosowania medycznego, natomiast metadon znajduje zastosowanie w lecznictwie. Należy do opiatów, czyli bardzo silnych leków przeciwbólowych, jest również stosowany w leczeniu uzależnienia od heroiny. To jej legalny substytut, podawany w ośrodkach leczenia uzależnień.

Mefedron: leczenie

Leczenie uzależnienia od mefedronu składa się z dwóch etapów. Najpierw konieczny jest detoks organizmu, oczyszczający go z tej substancji. Jako że jego objawy są niełatwe do zniesienia i powodują, że chętnie by się jednak po narkotyk znów sięgnęło, uzależnionym osobom podawane są środki farmakologiczne te objawy łagodzące i pomagające wytrwać na odwyku. Po detoksie następuje psychoterapia, której długość zależy od konkretnej osoby i jej reakcji na leczenie.

W czasie leczenia uzależnienia od mefedronu mogą być podawane leki łagodzące wynikłe na jego skutek inne problemy zdrowotne, takie jak depresja czy lęki.

Czytaj też:
Jak kokaina wpływa na zdrowie? Jak walczyć z uzależnieniem od niej?

Opracowała:
 0

Czytaj także