Jak odróżnić ADD od ADHD, czyli czym jest zespół deficytu uwagi?

Jak odróżnić ADD od ADHD, czyli czym jest zespół deficytu uwagi?

Dodano: 
ADD
ADD / Źródło: Shutterstock
ADD to zaburzenie koncentracji, która bywa mylnie określane jako ADHD. Na czym polega ADD, jakie daje objawy i w jaki sposób odróżnić je od innych zaburzeń?

ADD to zaburzenie koncentracji, które nieleczone może rzutować na wiele sfer życiowych. Występuje nie tylko u dzieci, ale i u osób dorosłych, i utrudnia codzienne funkcjonowanie. Co trzeba wiedzieć o ADD?

ADD, czyli czym jest zespół deficytu uwagi?

Zespół deficytu uwagi (z ang. Attention Deficit Disorder) to zaburzenie koncentracji, która objawia się problemami ze skupieniem się na wykonywaniu różnych czynności. Najczęściej pojawia się u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

Dzieci, u których rozpoznano ADD, nie mogą skoncentrować się na nauce, nie potrafią odrobić zadania, przeczytać książki, skupić się na pisaniu czy czytaniu. Ciągle coś je rozprasza, gdzieś pędzą, chcą robić kilka rzeczy jednocześnie, nie potrafiąc skupić się na jednej.

Bawią się wszystkimi zabawkami jednocześnie, w jednej chwili rysują, by w drugiej budować coś z klocków. Wydają się roztargnione albo pogrążone we własnych myślach. Często coś gubią.

Czasem ADD łączy się ze współwystępowaniem ADHD, czyli nadpobudliwości ruchowej (objawiającej się m.in. nieumiejętnością usiedzenia w miejscu, ciągłym bieganiem, skakaniem, problemami z zasypianiem), ale nie zawsze tak jest. Dzieci dotknięte ADD nie muszą być bardzo ruchliwe, mają po prostu duży problem z koncentracją.

Czytaj też:
Bezsenność u dzieci – problem, który wielu rodziców bagatelizuje

ADD u dorosłych

Zaburzenie koncentracji występuje również u osób dorosłych, najczęściej kobiet. Objawia się podobnie jak u dzieci – osoba dotknięta zaburzeniem deficytu uwagi nie potrafi skupić się na jednej czynności, czasem nawet dokończyć zdania.

W rozmowie skacze z wątku na wątek, ciężko odnaleźć jakiś ład i związek przyczynowo-skutkowy w tym, co ona mówi. Taka osoba jest zapominalska, roztargniona, buja w obłokach. Nie umie twardo stąpać po ziemi, ucieka w marzenia. Cechuje ją słomiany zapał – lubi wymyślać różne rzeczy, ale nigdy ich nie realizuje. Może mieć wahania nastroju, w jednej chwili zarażać wszystkich energią i radością życia, a w drugiej pogrążyć się w smutku i apatii.

Objawy ADD

Osoba, dotknięta ADD:

  • nie umie skupić się na jednej czynności
  • męczą ją rzeczy, które wymagają wysiłku umysłowego
  • nie potrafi przeczytać książki, bo ciągle coś ją rozprasza
  • robi kilka rzeczy jednocześnie
  • jest zapominalska
  • ciągle coś gubi i czegoś szuka
  • popełnia błędy wynikające z nieuważności
  • w rozmowie często gubi wątek
  • ma wahania nastroju
  • jest niecierpliwa
  • cierpi na słomiany zapał

Jak odróżnić ADD od ADHD?

Osoba dotknięta ADD będzie miała problem z koncentracją i skupieniem, a osoba z ADHD nie potrafi usiedzieć w miejscu, wierci się na krześle, macha rękami, jest nadpobudliwa ruchowo. Nieustannie gdzieś gna, biega, skacze, wszędzie jej pełno, jest nadmiernie aktywna.

Czasem ADD i ADHD występuje jednocześnie. Dzieje się tak najczęściej w przypadku dzieci, które nie potrafią na niczym się skupić ani umysłowo ani fizycznie. Mogą mieć tiki nerwowe, są pobudzone, impulsywne, ciężko im się wyciszyć i zasnąć. W takiej sytuacji konieczna jest długotrwała terapia, która pomoże im opanować nadaktywność i nauczy się wyciszać.

Przyczyny zespołu deficytu uwagi

Nie wskazano jednoznacznie, jakie czynniki leżą u podstaw ADD. Być może, tak jak w przypadku innych zaburzeń, wpływa na to obciążenie genetyczne. Dużą rolę odgrywa również struktura psychiczna. U jednostek wrażliwych o rozwiniętej wyobraźni i skłonności do uciekania w marzenia czy innych wymyślonych światów, jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia ADD.

Możliwe jest również, że zespół deficytu uwagi wynika z problemów, jakie matka miała w czasie ciąży – być może miała kontakt z substancjami chemicznymi lub toksycznymi, nadużywała alkoholu czy narkotyków, paliła papierosy. To wszystko rzutuje później na prawidłowy rozwój układu nerwowego u dziecka.

Leczenie ADD

Zespół deficytu uwagi diagnozuje kilku specjalistów: psycholog, psychiatra, neurolog i pediatra. Diagnoza przeprowadzana jest na podstawie klasyfikacji DSM-V i polega na odnalezieniu co najmniej 6 objawów charakterystycznych dla tego zaburzenia.

Leczenie polega na terapii poznawczo-behawioralnej, która poprawia koncentrację, uczy skupienia i uważności. Terapeuta pomaga uświadomić sobie pacjentowi, jakie przejawia on reakcje na różne bodźce, a następnie uczy go, jak wykluczać je z codziennego życia. Terapia ta nie jest łatwa, bo ciężko jest zmienić nawyki i przyzwyczajenia, ale przynosi efekty. Najczęściej trwa do 6 miesięcy.

Czytaj też:
Twój chłopak albo dziewczyna ciągle nie może czegoś znaleźć? Oto dlaczego

 0

Czytaj także