7 chorób, którymi można zarazić się od zwierząt. Czasem też od domowych

7 chorób, którymi można zarazić się od zwierząt. Czasem też od domowych

Dodano: 
Pies liże kobietę po twarzy
Pies liże kobietę po twarzy / Źródło: Fotolia / andriano_cz
Kontakt ze zwierzętami jest wysoce wskazany po to, by utrzymać dobrą kondycję psychiczną. Futerkowy i sierścisty przyjaciel może poprawić humor, rozluźnić napięcie i stres po ciężkim dniu, ale czasem także zarazić ciężką chorobą. Co możemy „złapać” od Azora, Mruczka czy pogłaskanego na drodze bezpańskiego kundelka?

Psy mają pozytywne oddziaływanie na człowieka na prawie każdym etapie życia. Wpływają na rozwój społeczny, emocjonalny i poznawczy u dzieci, angażują w aktywny tryb życia, a nawet potrafią wykryć zbliżający się napad padaczki lub obecność niektórych nowotworów. Jednak nawet mimo wszystkich pozytywnych aspektów posiadania psa, kota czy chomika, właściciele zwierząt powinni być świadomi, że mogą one przenosić zarazki, które wywołują choroby u ludzi.

1. Kampylobakterioza

Kampylobakterioza rozprzestrzenia się poprzez skażoną żywność, mianowicie mięso i jaja, wodę lub kontakt z kałem zakażonych zwierząt. Psy zakażone bakterią ze szczepu Campylobacter mogą w ogóle nie wykazywać objawów choroby lub mogą mieć biegunkę i niewysoką gorączkę. Większość osób, które zachorują na kampylobakteriozę, doświadcza biegunki, skurczów, bólu brzucha i gorączki w ciągu 2-5 dni po ekspozycji na organizm. Bakterie wywołujące tę chorobę mogą wywoływać poważnie zagrażające życiu zakażenia u niemowląt, osób starszych i osób z osłabionym układem odpornościowym. W samych Stanach Zjednoczonych co roku 1,3 mln osób choruje w wyniku zakażenia tą bakterią. Chociaż ludzie z kampylobakteriozą zwykle odzyskują zdrowie na własną rękę, niektórzy potrzebują leczenia.

Czytaj także:
Jak złagodzić obrzęk i swędzenie po ukąszeniu owada?

2. Skórna larwa wędrująca

Przypadłość związana ze skórną larwą est najczęściej zgłaszana przez powracających z regionów tropikalnych, narażonych na kontakt z glebą i piaskiem w miejscach, w których zamieszkujące je psy i koty mogą być nosicielami larw tęgoryjca. Taka przypadłość może powodować poważne problemy dla ludzi, którzy żyją w słabiej rozwiniętych częściach świata. Tam bezdomne zwierzęta wykazują wysoką częstotliwość zakażenia tęgoryjcem, co prowadzi do powszechnych skażeń piasku i gleby.

Tęgoryjce żyją w organizmach zwierzęcych, ale czasem przenoszą się na ludzi. Psy i koty mogą zostać zakażone przez kilka gatunków tęgoryjców. Jaja tych pasożytów są wydalane z odchodami zakażonych zwierząt i mogą trafić do środowiska, zanieczyszczając ziemię, gdzie zwierzę się wypróżniło. Ludzie zarażają się, gdy odzwierzęce larwy tęgoryjca wnikają w skórę, zwłaszcza podczas chodzenia boso czy siedzenia na zanieczyszczonej glebie lub piasku. Niekiedy larwy migrują przez skórę i powodują stan zapalny.

3. Wścieklizna

Wścieklizna jest śmiertelną chorobą wirusową, ale da się jej uniknąć. Może przechodzić na ludzi i zwierzęta, jeśli zostaną ugryzione lub podrapane przez wściekłe zwierzę. W wielu krajach psy nadal są nosicielami wścieklizny, a większość zgonów z powodu wścieklizny u ludzi na całym świecie jest spowodowana właśnie przez ukąszenia psów.

Wirus wścieklizny infekuje ośrodkowy układ nerwowy. Jeśli dana osoba nie uzyska odpowiedniej opieki medycznej po potencjalnym narażeniu na wściekliznę, wirus może spowodować chorobę mózgu, a ostatecznie doprowadzić do śmierci. Zachorowaniom na wściekliznę można zapobiegać poprzez szczepienie zwierząt domowych, trzymanie się z dala od dzikich zwierząt (i dziko rosnących roślin!) oraz niezwłoczne zgłoszenie się na oddział zakaźny po narażeniu na kontakt ze zwierzęciem zarażonym wścieklizną, jeszcze zanim zauważysz objawy.

4. Erlichioza

Erlichioza jest chorobą bakteryjną, która atakuje zwierzęta i ludzi i jest przenoszona przez kleszcze. Psy wykazują zmienne objawy, do których zaliczana jest depresja, utrata wytrzymałości, sztywność i niechęć do spacerów oraz kaszel. Ludzie wykazują podobne objawy, takie jak gorączka, ból głowy, dreszcze, bóle mięśni, nudności, wymioty, biegunka i wysypka.

Czytaj także:
Nie tylko palenie papierosów. 5 przyczyn przewlekłego kaszlu

5. Toksokarioza

Glisty z gatunku Toxocara powodują chorobę pasożytniczą zwaną toksokariozą. Psy i ludzie mogą ulec infekcji poprzez przypadkowe połknięcie jaj glisty z otoczenia. Ponadto larwy mogą przenikać przez łożysko lub mleko psiej matki, zarażając przez to dzieci. Zarażone szczenięta zwykle nie rozwijają się prawidłowo, słabiej rosną i mają mocno odmienny wygląd od wzorcowego.

W przypadku ludzi dzieci są częściej dotknięte glistą niż osoby dorosłe. Człowiek może zostać zarażony dwiema formami choroby. Larwa oczna wędrująca występuje, gdy larwy atakują siatkówkę oka i powodują stan zapalny, bliznowacenie i ewentualnie ślepotę. Larwa trzewna wędrująca pojawia się natomiast, gdy larwy lokują się w częściach ciała, takich jak wątroba, płuco lub ośrodkowy układ nerwowy.

6. Bąblowica (echinokokoza)

Echinokokoza jest chorobą pasożytniczą spowodowaną przez żywność lub wodę zanieczyszczoną przez określony rodzaj jaj tasiemca lub przez kontakt z zakażonym zwierzęciem. Psy zarażają się przez spożycie mięsa z zakażonego zwierzęcia i rzadko wykazują jakiekolwiek objawy choroby, ale jeśli dopadnie je duża liczba robaków, mogą mieć biegunkę i zapalenie jelit.

Chociaż bąblowica atakuje wiele różnych narządów ciała, większość osób zakażonych tą chorobą przez lata nie wykazuje żadnych objawów choroby. Symptomy zaczynają pojawiać się, gdy wolno rosnące torbiele stają się wystarczająco duże, aby naciskać na narządy, do których dotarły robaki. Tasiemce rosną powoli w kilku różnych organach ciała, najczęściej w wątrobie i płucach.

7. Leptospiroza

Leptospiroza jest bakteryjną chorobą ludzi i zwierząt przenoszoną poprzez zakażoną wodę i mocz lub inne płyny ustrojowe zakażonego zwierzęcia. Trudno jest wykryć wczesne stadia leptospirozy u zwierząt. Może prowadzić do niewydolności nerek i wątroby.

Osoby zarażone leptospirozą mogą nie wykazywać żadnych objawów choroby. U niektórych pojawiają się niekiedy niespecyficzne objawy grypopodobne w ciągu 2-7 dni po ekspozycji. Zwykle ustępują bez leczenia, ale mogą pojawić się ponownie i prowadzić do cięższej choroby.

Czytaj także:
Astma może zabić. Nie lekceważ jej

Czytaj także

 0